Als kind kreeg ik de eerste verhalen over Afrika te horen. We verzamelden zilverpapier voor de missie. De mensen waren er bijzonder arm en hadden honger. Ruim vijfentwintig jaar geleden werd het ook nog eens de bron van enge ziektes als Ebola en Aids.
Afrika; het probleem continent. Inmiddels ligt mijn kindertijd alweer ver achter me. De wereld werd kleiner en Afrika kreeg de kans zichzelf te tonen. Marokko en Egypte beten het spits af. In beide landen trof ik een ongelooflijk vriendelijke bevolking. De Koningssteden van Marokko, Casablanca, Fez, Meknes en Marrakech zijn juweeltjes qua architectuur. De besneeuwde bergen van de Atlas verbaasde mij in hoge mate. Egypte met haar duizenden jaren oude, nog steeds tastbare, geschiedenis maakt je klein. Islamitische Afrika ligt, op nog geen drie uurtjes vliegen, relatief dichtbij. Met het ontdekken van het noord Afrikaanse Tunesie en de toch echt blauwe Rode zee stranden werd de brug naar Afrika geslagen.
Denkend aan Afrika, zie ik wijdste savannen in een oneindig heuvelland. Ja, dit is wel een erg vrije variatie van het beroemde gedicht van Marsman. Terwijl we net de eerste winterperiode achter de rug hebben, kondigt de volgende zich al weer aan. Met nog een smeltende berg sneeuw in de achtertuin dwalen mijn gedachten af naar Afrika. De roodgekleurde wegen golven onder onze robuuste 4 x 4 Landcruiser. Aan de horizon het silouet van Mount Kenya.
Toch vreemd zo’n knaap van een berg bedekt met een gigantische sneeuwkraag hier bijna op de evenaar. Vanuit Nairobi, de hoofdstad van Kenia, is een korte safari een echte aanrader. Warm gemaakt door verhalen van vrienden, doe ik dit tiendaagse rondje werelderfgoed, aansluitend op mijn directe vlucht vanuit Schiphol. Safari zonder tropenhelm en een dozijn dragers, maar met verrekijker en stoere schoenen. “Wat is dit gaaf ! “ heb ik inmiddels al veelvuldig uitgeroepen. Safari is veel meer dan de, gelijknamige, Internet browser van Apple ! Hier zittend op de motorkap van mijn door stof bedekte terreinwagen, werk ik even een halve veldfles water weg. Wat een uitvinding zo’n geheugenkaartje! Met een gemiddelde van tweehonderd kiekjes per dag, heb ik inmiddels een nieuw persoonlijk record gezet. Ruim duizend foto’s voor thuis om eindeloos na te genieten van een krankzinnige week langs Kenia’s mooiste nationale parken. Maisai Mara in het zuiden, Lake Naivasha en Nakuru in de Riftvallei en de toppers van het noorden; Aberdare en Samburu.